Blog Master

My photo
Bangkok, Thailand ชีวิตนี้น้อยนัก แต่สำคัญนัก This present life is so miniscule in scope and so small Lives of all kinds whether humans or animals do not exist only in the present existence, but they also have past and future ones. This short life means that the present existence is a bit brief and so miniscule. Life , of course, is subject to ageing . The present existence of each individual does not exceed one hundred years in terms of the average age. It is a very short period when compared with the past uncountable existences and those in the future. When the sages or learned persons utter that this present life is so unfocused , they are comparing it with past and future uncountable existences . Those people of incomplete understanding can not be delivered from suffering
.......................................................................................................................................BuddhistRhythm .....................................................................................................................................................................................เพลงระฆังธรรม.................. ...................................................................................................................คำร้อง / ทำนอง : พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา ........................................................................................ขับร้อง : ชินกร ไกรลาศ .........................................................................................................................เหง่งหง่างระฆังวังเวงมา................................................. สาธุชนเจ้าข้า................................................ได้ยินระฆังหรือเปล่า ....................................................................ระฆังเสียงเย็น พระธรรมแผ่เห็นเป็นร่มเงา............................................................. ปุถุชนที่ร้อนเร่า............................... ก็ยังคงเร่าคงร้อน................................................................................................................................เหง่งหง่างระฆังวังเวงลอย................ เหมือนไล่ความทรามถ่อย .......................................................ที่คอยผลาญใจคนกร่อน................................................. วัดวาเหงาไป .............เพราะคนห่างไกลเหมือนตัดรอน........................................ เสียงสวดโหยโรยอ่อน..................................... หนุ่มสาวง่วงนอน ไม่อยากฟัง.......................................................... มี..แต่..คนแก่............................ตั้งใจแน่นิ่งสดับ ...................................................ซึ้งพระธรรมสงบระงับ ..........................................ดับเพลิงโลกีย์พ่ายพัง................................................................ สืบกาลต่อไป ...........................คิดแล้วหัวใจช่างเหงาจัง ............................หนุ่มๆสาวๆรุ่นหลัง ..................................จะมีใครฟังพระเทศน์กันเล่า ............................................................................................เหง่งหง่างระฆังวังเวงมา .........................สาธุชนเจ้าข้า................ได้ยินระฆังหรือเปล่า......................................................... ระฆังเสียงเย็น .............พระธรรมแผ่เห็นเป็นร่มเงา .....................พลิ้วแผ่วมาเบาๆ ...................เสียงพระคุณเจ้าท่านสวดมนต์.......................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................เหง่งหง่างระฆังวังเวงมา................................................. สาธุชนเจ้าข้า................................................ได้ยินระฆังหรือเปล่า ....................................................................ระฆังเสียงเย็น พระธรรมแผ่เห็นเป็นร่มเงา............................................................. พลิ้วแผ่วมาเบาๆ ........เสียงพระคุณเจ้าท่านสวดมนต์ ..................... .......

Thai Buddhist

"การทำบุญจะต้องใช้เงินกันมากๆ ยิ่งทำมากยิ่งได้บุญมาก ความเชื่อเช่นนี้นับว่าไกลจากพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างน่าเป็นห่วง ในการทำบุญที่แท้ตามหลักพระพุทธศาสนานั้น แม้ไม่ใช้เงินเลย ไม่มีเงินเลย ทุกคนก็มีสิทธิทำบุญหรือเข้าถึงบุญได้อย่างทัดเทียมกันและบุญสูงสุดก็คือบำเพ็ญจิตภาวนาเพื่อให้เกิด ปัญญา การทำบุญจึงต้องมาเชื่อมกับ ปัญญา เสมอ และเราจะเห็นได้จากมรรควิธี ในการทำบุญ ต่อไปนี้

มรรควิธีในการทำบุญ ๑๐

1. ทำบุญด้วยการ "แบ่งปัน" วัตถุ สิ่งของ ปัจจัยสี่

2. ทำบุญด้วยการ "รักษาศีล"

3. ทำบุญด้วยการ "เจริญจิตภาวนา"

4. ทำบุญด้วยการ "อ่อนน้อมถ่อมตน"

5. ทำบุญด้วยการ "เสียสละช่วยงานคนอื่น บริการสังคม"

6. ทำบุญด้วยการ "เฉลี่ยความดีให้คนอื่นได้ชื่นชม"

7. ทำบุญด้วยการ "อนุโมทนา ชื่นชมความสุข ความก้าวหน้าของคนอื่น"

8. ทำบุญด้วยการ "ฟังธรรม ศึกษาหาความรู้ที่มีสารประโยชน์ต่อชีวิต"

9. ทำบุญด้วยการ "แสดงธรรม แจกจ่ายธรรมทาน วิทยาทาน"

10. ทำบุญด้วยการ "มีสัมมาทัศนะ เชื่อกฏแห่งกรรม เชื่อตามหลักเหตุผล"





Wednesday, May 13, 2015

สำรวมระวังอินทรีย์

สำรวมระวังอินทรีย์
๑.๑ มีสัมมาวาจา
- พูดจาถูกกาลเทศะ สุภาพ ไพเราะ
- มีสติในการพูด พิจารณาได้ว่าสิ่งที่พูดจะต้องไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น แม้จะเป็นความจริงก็ตาม
- เช่น พูดถึงผู้อื่นในแง่ลบโดยไม่คิดช่วยแก้ไข พูดให้เกิดความแตกแยก พูดย้ำปมด้อยของผู้อื่น
- ใช้คำพูดหยาบคาย เป็นต้น
- พูดความจริงและเร้ากุศล ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและส่วนรวม
๑.๒ ความประพฤติ
- ประพฤติปฏิบัติถูกกาลเทศะ
- สำรวมกายในการ เดิน ยืน นั่ง นอน อย่างเหมาะสม ดูสง่างามและเกิดผลดีต่อสุขภาพ
- ใช้ร่างกายในการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นอย่างเหมาะสมไม่เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยกาย
- เมื่อต้องมีการเข้าคิว ก็เข้าแถวให้เป็นระเบียบไม่แซงกัน
- มีความสำรวมในการรับประทานอาหาร เช่น ไม่รับประทานมูมมาม, ไม่เคี้ยวมีเสียง,
- ไม่พูดขณะมีอาหารอยู่ในปาก, เกลี่ยอาหารในจานให้เรียบร้อย, ไม่ทำอาหารหกเลอะออกมานอกจาน,
- นั่งหลังตรง, นั่งขณะดื่มน้ำ, ใช้อุปกรณ์บนโต๊ะอาหารแต่ละชนิดได้ถูกวิธีเหมาะสมกับประเภทของอาหาร,
- รับประทานอย่างมีสติ ไม่รีบร้อนเกินไป ไม่ใช่เพียงสนองความอยาก หรือปฏิเสธอาหารเพียงเพราะความไม่อยาก
- สำรวมในการตักอาหาร ตักให้พอดี โดยคำนึงถึงคุณค่าอาหาร และปริมาณที่พอดีกับความต้องการของร่างกาย
- รับผิดชอบต่อการใช้พื้นที่สาธารณะและทรัพยากรร่วมกัน ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนต่อส่วนรวม
- หรือเกิดความเสียหายแก่ทรัพยากรธรรมชาติและสาธารณสมบัติ
๑.๓ การฟัง การดู
- มีสติในการฟัง ดู อ่าน พิจารณาได้ว่าสิ่งนั้นเป็นไปเพื่อพัฒนาชีวิตและไม่เบียดเบียนใคร
- ไม่ล่วงล้ำสิทธิส่วนบุคคลของผู้อื่น
- เป็นผู้ฟังที่ดี ให้เกียรติผู้พูด ไม่ทำอย่างอื่นไปด้วย ขณะที่กำลังสนทนากับผู้อื่น
- ฟังหรือดูแล้ววางใจเป็นกลาง ไม่ด่วนตัดสิน หากข้อมูลยังไม่เพียงพอ
- รู้จักประเมินความน่าเชื่อถือของข้อมูลที่ได้รับ
๑.๔ จิตใจ
- มีจิตใจดีงามไม่คิดร้ายต่อผู้อื่น เพ่งคุณมากกว่าเพ่งโทษ

เพิ่มเติม
-                    ควรปิดวาจา ปิดโทรศัพท์มือถือ ตลอดเวลาของการปฏิบัติ เป็นการปิดการรับรู้จากโลกภายนอก
-                    ห้ามอ่านหนังสือใดๆ ยกเว้นหนังสือสวดมนต์
-                    ไม่ทำการใดๆรบกวนผู้ปฏิบัติท่านอื่น ทั้งในเวลาที่ปฏิบัติและเวลาอื่นๆเช่นเวลานอนพักผ่อน
-                    สุภาพสตรีที่ไว้ผมยาวให้มัดผมให้เรียบร้อยไม่ปล่อยผมสยาย
-                    สำรวมในทุกอิริยาบถ เมื่อจะดื่มน้ำต้องนั่งหรือรับประทานอาหาร ห้ามยืน
-                    ไม่วิ่ง ไม่หัวเราะหรือพูดคุยเสี
-                    ไม่พูดปด,ไม่พูดหยาบคาย อันก่อให้เกิดความไม่งาม และ จะไม่พูดจากันในเรื่องอื่น ๆ ที่ไม่ก่อให้เกิดความดีงาม เช่น เรื่องลามกอนาจาร เป็นต้น
-                    แต่งกายให้เหมาะสมและถูกต้องกาลเทศะ

-                    เป็นบุคคลผู้อยู่ง่าย กินง่าย นอนง่าย ไม่เป็นภาระแก่บุคคลผู้อื่น

1 comment:

Obat Herbal Kanker Payudara said...

ขอบคุณสำหรับการแบ่งปัน ))